|
Autor: Dominik
|
Klasztor na wyspie (dziś półwyspie) Jeziora Wigry zaczęli wznosić kameduli w 1667 roku. Był to również początek swoistej kolonizacji okolicy, ponieważ bracia ściągnęli za sobą osadników, którzy zaczęli zagospodarowywać okoliczną puszczę. Pierwszy, drewniany klasztor i kościół spłonęły w wielkim pożarze, zdecydowano się więc na wzniesienie budowli murowanej. Obiekt nie posłużył jednak braciom długo. W 1800 roku władze pruskie dokonały kasaty klasztoru, a mnisi przenieśli się na warszawskie Bielany. Przez jakiś czas obiekt był siedzibą biskupstwa wigierskiego, ale po jego przeniesieniu do Sejn już ostatecznie popadł w ruinę. Klasztor bardzo ucierpiał podczas obu wojen światowych, dopiero w latach sześćdziesiątych zaczęła się jego odbudowa. Dziś obiekt (poza kościołem, który od XIX wieku jest siedzibą miejscowej parafii), jest własnością Ministerstwa Kultury i mieści się w nim Dom Pracy Twórczej. Trudno o lepszą lokalizację.Msza w wigierskim kościele to przeżycie duchowe dużej mocy. W nieco zaniedbanym, niegdyś tak bogatym wnętrzu, czuć upływ czasu i pewność przemijania. Dodatkowego duchowego wymiaru nadaje temu miejscu to, że znajdował w nim szczególną moc Jan Paweł II, który w 1999 roku obrał Wigry - opuszczony klasztor w odludnej okolicy - za jeden z celów swojej pielgrzymki do kraju.Zobacz galerię zdjęć wigierskiego klasztoru.
Dom Pracy Twórczej w Wigrach.
|
