Magiczna Polska - cudze chwalicie, swego nie znacie - Kazimierz Dolny

Kazimierz Dolny - perła polskiego renesansu

Autor: Asia

O Kazimierzu Dolnym w serwisach internetowych napisano już bardzo wiele, niektórzy twierdzą, że wszystko. Otóż postaramy się udowodnić, że jednak nie i zamieścić kilka przydatnych i ciekawych uwag poniżej.

Przede wszystkim, w bardzo dawnych czasach, kiedy utrzymywanie kontaktu z sympatiami z innych miast kosztowało bardzo dużo czasu (listy szły i szły...) lub pieniędzy (rozmowy międzymiastowe), zaś system ucisku nie regulował jeszcze wszystkiego jak leci przepisami, zezwoleniami, koncesjami, uprawnieniami i innymi niedozwolonymi formami ingerencji w wolny rynek, zdarzało mi się oprowadzać po Kazimierzu wycieczki i turystów indywidualnych. Wiązało się to przede wszystkim z jako taką znajomością narzecza używanego między Londynem a Los Angeles, a że w wieku byłem wtedy cielęcym, nie było to zajęcie zbyt poważne. W każdym razie, o Kazimierzu mam swoje zdanie.

Przede wszystkim, najlepszą porą na zwiedzanie miasteczka jest późne lato i wczesna jesień, jeśli to możliwe, poza weekendami. Można wtedy spokojnie zaparkować sobie samochód, w spokoju zjeść i obejść wszystkie zabytki i ciekawe miejsca bez ciągłego potykania się o snobów, artystów, młodzież na wywczasie i mnóstwo przedstawicieli innych grup społecznych. Osobną sprawą jest niezwykła uroda kazimierskiej jesieni, jako że miasteczko położone jest wśród lasów liściastych. Z racji wyżynnego krajobrazu, z różnych wzniesień na okolicę roztaczają się wspaniałe panoramy. Z tej też przyczyny okolice Kazimierza Dolnego same z siebie są także atrakcyjną destynacją turystyczną.

Centralnym punktem Kazimierza jest Rynek wraz z otaczającymi go renesansowymi kamienicami. Wśród nich: dwie bliźniaczo podobne kamienice Przybyłów - pod św. Krzysztofem i św. Mikołajem. Przewodnicy twierdzą, że twarze dwóch postaci wyrzeźbionych na fasadzie budynku spoglądają na siebie, a ma to być symbolem pozamałżeńskiego romansu w kupieckiej rodzinie Przybyłów. Nieco na północ od rynku znajduje się przepiękny, renesansowy kośció

ł farny pod wezwaniem św. Jana Apostoła i św. Bartłomieja. W środku można obejrzeć okazałe, zabytkowe organy i barokowy wystrój. Wędrując wyżej, przechodzimy koło zamku królewskiego z XIV w., który góruje nad miastem. Jeszcze wyżej znajduje się wolno stojąca wieża, mylnie zwana Basztą, która jest pozostałością jeszcze starszego założenia obronnego, z XII-XIII wieku. Wracając na rynek, można się wspiąć na Górę Trzech Krzyży, które upamiętniają straszliwe zarazy z lat 1705, 1708 i 1711, które zdziesiątkowały populację miasteczka.

Mijając Rynek, można skręcić w lewo i dojść do kościoła św. Anny, niegdyś szpitalnego, tu bowiem znajdował się przytułek i kolonia trędowatych. Wracając wzdłuż potoku Grodarz docieramy na Mały Rynek, przy którym stoją koszerne jatki i budynek dawnej synagogi. Jego największą atrakcją jest miejscowe targowisko staroci, wśród których oferują swoje książki również bukiniści. Jeszcze chyba nigdy nie zdarzyło się, żeby przechodząc koło wystawionych przez nich pozycji, nie znalazł czegoś ciekawego. Przechodząc przez Grodarz docieramy na ulicę Senatorską, gdzie stoją dwie piękne renesansowe kamienice: Biała i Celejowska. W ich podziemiach mieszczą się także miłe lokale, zaś w jednym z sąsiadujacych budynków można nabyć słynne na całą Polskę wypiekane kazimierskie Koguty.

Wspinając się na wzgórze po drugiej stronie miasteczka, dochodzimy do kościoła i klasztora franciszkanów-reformatów. Stamtąd rozwija się piękna panorama na miasto, a z pewno punktu można też ulec ciekawemu złudzeniu optycznemy - Baszta zlewa się z zamkiem i sprawia wrażenie, jakby oba obiekty były jednym założeniem. Warto też udać się na spacer nad Wisłę,

gdzie rzędem stoją słynne kazimierskie spichlerze - źródło bogactwa miasta w późnym średniowieczu i na początku epoki nowożytnej. Znajdują się teraz one w pewnej odległości od rzeki, ponieważ Wisła zmieniła w międzyczasie koryto. Widać to bardzo dobrze na starych obrazach Zygmunta Vogla z XVIII wieku. Nad samą rzeką na turystów także czeka wiele atrakcji, m.in. możliwość odbycia rejsu po Wiśle.

Historia Kazimierza Dolnego to także historia Żydów. Ludność wyznania mojżeszowego stanowiła przed wojną ok. 50% ludności miasteczka, a dziś pozostał po nich tylko pomnik ułożony z macew z dawnego kirkutu w wąwozie Małachowskiego, dawna synagoga i łaźnia u ujścia Grodarza do Wisły.

Książką, która oddaje znakomicie atmosferę dawnego Kazimierza, są "Dwa Księżyce" Marii Kuncewiczowej. Wyłania się z niej nieco bajkowy obraz małego miasteczka, które dopiero zaczęli odkrywać artyści w okresie Międzywojnia.

Zobacz galerię zdjęć Kazimierza Dolnego.

« poprzedni artykuł		następny artykuł »

Wstecz

Kwestionariusz