Od pewnego czasu Jarosław Grzędowicz przeżywa znakomity okres twórczy. Niedawno napisał doskonałe opowiadanie "Obol dla Lilith", potem zbiór "Księga jesiennych demonów". W roku ubiegłym szturmem podbił gusta czytelników, zgarniając oba Zajdle - za opowiadanie "Wilcza zamieć" i powieść "Pan Lodowego Ogrodu". W tym roku ukazała się kolejna jego powieść, "Popiół i kurz", która jest i bardzo magiczna, i bardzo polska.

Prologiem do powieści jest wspominane powyżej opowiadanie "Obol dla Lilith". Akcja samej powieści nawiązuje do niego tylko w luźny sposób, sama fabuła mówi już o innych wydarzeniach. Oto w niewyjaśnionych okolicznościach ginie przyjaciel głównego bohatera (wciąż nie wiemy, jak się nazywa). Zostawia on tylko pewne drobne wskazówki, które mają pomóc narratorowi w rozwiązaniu zagadki w świecie Pomiędzy. Wkrótce ginie kolejny mnich, aż wreszcie pojawia się... tajemnicza piękna kobieta (naprawdę znakomita kreacja literacka). Potem już polska rzeczywistość niedawna i obecna urasta do poziomu magicznej. Autor znakomicie buduje wątki oparte na wydarzeniach z historii narodu. Mamy tu i UB, i prowincjonalne polskie miasteczka, i partyzantów walczących o honor - wszystko to zawieszone w świecie Pomiędzy, gdzie przeszłość ciągle żyje. Ale najbardziej kapitalny jest wątek zupełnie nie fantastyczny, już pod koniec, gdy bohater książki próbuje metodą "żabich skoków" przejechać z... to już zostawiam czytelnikom.

Bardzo magiczna i bardzo polska książka. Szczerze polecamy, choć jest to też lektura dla osób o mocniejszych nerwach.