Wielkosobotni obyczaj składania święconki, jak to tłumaczymy także w innych miejscach, jest ściśle z wiązany z historycznym kryzysem żywieniowym końca zimy oraz uroczystym zakończeniem Wielkiego Postu. Dodatkowo nałożyły się elementy wierzeń słowiańskich i ludowych. Tak więc skład koszyka, z którym w Wielką Sobotę dzieci (i nie tylko) obowiązko maszerują w Wielką Sobotę do kościoła ma swoją ściśle określoną symbolikę.

I tak, tradycyjny baranek, wykonany zwykle z chleba lub cukru, to oczywiście symbol najwyższej ofiary, jaką złożył Syn Boży za ludzkość, symbol wielokrotnie przewijający się w Biblii. To baranka przynosi Abrahamowi anioł, ratując od ofiary Izaaka, to znak z krwi baranka chroni żydowskie domy podczas plag egipskich. Barankiem Bożym jest też sam Jezus Chrystus.

Chleb to symbol Bożego ciała, zgodnie ze słowami Zbawiciela z ostatniej wieczerzy.
Jaja w wielu cywilizacjach i kulturach uchodzą za symbol płodności, dostatku i urodzaju i mają je zapewnić w nadchodzącym roku. Pamiętać przy tym należy, że rok kalendarzowy zaczynający się w styczniu to stosunkowo późna, rzymska innowacja, wcześniej za początek roku uważano początek wiosny, który zbiega się czasowo z Wielkąnocą.
Kiełbasa i produkty mięsne to symbol dostatku. Mięsa z reguły pod koniec zimy już prawie nie było, w okresie Wielkiego Postu jadano je z rzadka, bądź wcale, więc jego pobłogosławienie miało zapewnić jego obfitość w nadchodzącym roku.
Chrzan, jako korzeń i przyprawa, miał także zapewnić urodzaj płodów rolnych.
Sól wreszcie, jako przyprawa smakowa, ale i konserwant, była przez wiele stuleci niezwykle cenna i droga - w niektórych okresach jej cena równała się cenie srebra - stąd na przykład bywały okresy w historii Polski, kiedy 40% dochodów skarbca królewskiego generowały dwie kopalnie soli - w Bochni i Wieliczce. Miała zatem sól symbolizować bogactwo materialne. Pamiętać też należy o korzeniach biblijnych i słowach Pana Jezusa - "bądźcie solą tej ziemi".