Antoni Ferdynand Ossendowski (1876-1945) urodził się w szlacheckiej rodzinie, być może tatarskiego pochodzenia, w okolicach Witebska. Dzieciństwo i młodość spędził w Kamieńcu Podolskim, gdzie już wtedy roznosiła go wyobraźnia i energia. Skutkiem tego były jego liczne wyprawy po okolicy.  Potem było jeszcze ciekawiej. Jedną z największych trudności w prześledzeniu jego życia jest nieustanne balansowanie między tym, co się naprawdę wydarzyło,  rozpowszechnianymi na jego temat fałszywymi informacjami (w tym przez niego samego), wyolbrzymieniami, przesadą i faktami, które nie wyszły nigdy na jaw. Wszystko to jednak składa się na niesamowitą legendę człowieka, który książki zaczał pisać już w gimnazjum, latem pływał jako pisarz okrętowy w carskiej flocie, zwiedzając wybrzeże niemal całej Azji, a w 1899 roku został wydalony z Rosji za udział w zamieszkach studenckich. Podczas pobytu w Paryżu miał poznać Marię Curie-Skłodowską.

Do dziś do końca nie wiadomo, czy rzeczywiście był doktorem chemii i profesorem, jak sam podawał. Nie ma na to bezpośredniego dowodu, są natomiast pośrednie, tj. świadectwa ustne i fakt przyjęcia go na docenturę na Politechnice w Tomsku w 1901 roku. Rozpoczął działalność naukową, która zapowiadała się bardzo błyskotliwie, ale ponowny zatarg z caratem na tle represji w "Priwislinskim Kraju"  przyniósł wyrok więzienia i trudności w znalezieniu pracy później. W okresie przed I wojną światową Ossendowski parał się różnych zawodów, był dziennikarzem, pisarzem, kierownikiem budowy w Kijowie. Wcześniej zasłynął jako geograf i badacz Syberii.

W okresie I wojny światowej stworzył wiele antyniemieckich pamfletów, głównie na łamach niezbyt ambitnej prasy petersburskiej. Gdy wybuchła rewolucja, opowiedział się po stronie białych. I tu zaczyna się najbardziej fascynująca część jego życia. Swoją wielką ucieczkę z ogarniętej wojną Rosji do Japonii opisał później w swojej najsłynniejszej powieści "Przez kraj ludzi, zwierząt i bogów". Stała się ona bestsellerem wydawniczym, wielokrotnie wznawianym, ale wiele faktów w niej przedstawionych budzi wątpliwości i wcale niekoniecznie oznacza to, że autor coś przekoloryzował. Prawdopodobnie po prostu ukrywał prawdziwe powody swojej niezwykłej wyprawy. Dziś wiemy już, że aktywnie działał w białej kontrrewolucji, że prawdopodobnie był agentem japońskiego wywiadu, że miał coś wspólnego z ukryciem części złota ewakuowanego przez armię Kołczaka z Kazania, która wpadła w ręce szalonego "Krwawego Barona" Ungern Sternberga - samozwańczego władcy Mongolii, rzekomego potomka Czyngis Chana; wreszcie, że prawdopodobnie to on uczestniczył w przekazaniu amerykańskiemu wywiadowi tzw. dokumentów Sissona, z których miało wynikać, że Lenin był niemieckim agentem i rewolucja była inspirowana z Berlina. Co ciekawe, dokumenty Sissona są najprawdopodobniej sfałszowane, i to ręką Ossendowskiego, ale i nie rozmijają się o wiele z prawdą.