Wzgórze Tumskie (Katedralne) było ufortyfikowane już od wczesnego średniowiecza. Znajdowało się tu kamienne preromańskie palatium Bolesława Chrobrego (dziś jego pozostałości są widoczne przy Wieży Zegarowej). Gród padał często ofiarą najazdów Prusów, Jaćwingów i Rusinów. Murowaną twierdzę wzniósł to najprawdopodobniej dopiero książę mazowiecki Bolesław II. Była ona potem rozbudowywana, w tym przez Kazimierza Wielkiego. Zamek musiał być spory, w obrębie jego murów znajdowała się sąsiadująca dziś z nim katedra. Pod koniec XVI wieku na skutek obsunięcia się skarpy wiślanej, część twierdzy runęła do rzeki. Później został on splądrowany przez Szwedów i jako taki już nie dźwignął się z ruiny. Przez jakiś czas mieli tu swój klasztor benedyktyni, potem Prusacy rozebrali większość murów. Do niedawna w budowli mieściło się Muzeum Mazowieckie, aktualnie jest ona remontowana. Charakterystycznym elementem jest Wieża Zegarowa, przykryta barokowym, cebulastym hełmem. Służy ona także za dzwonnicę płockiej katedry. Co niezwykłe, codziennie o zmroku, przez kilkaset lat, jej dzwon uderzał dziewięć razy, aby upamiętnić poległych w bitwie pod Warną polskich rycerzy. Dziś niestety obyczaj ten nie jest kultywowany.

Czytaj także:
Katedra w Płocku
Płock - zapomniana stolica Polski